Publicaties van Wederzijds over euthanasie

Over levensbeëindiging en euthanasie wordt veel gepubliceerd. Vrijwel steeds gaat men daarbij uit van het gangbare mensbeeld: dood is dood, daarna blijft alleen nog de herinnering. Wij vinden het belangrijk dat ook andere kanten belicht worden, temeer omdat deze leiden tot nieuwe gezichtspunten rond het sterven en de vraag hoe je sterft een bijzondere betekenis geeft.

Daarom werkt Wederzijds, samen met diverse auteurs, aan publicaties die ‘de andere kant’ centraal stellen. ‘Maakt het uit hoe je sterft? De andere kant van euthanasie’ is de eerste publicatie.Tien auteurs, waaronder Jaap van de Weg, Hans Stolp, Marianne de Nooij en Madeleen Winkler, hebben hieraan meegewerkt. Het is een uitgave in de reeks ‘Gezichtspunten’ van het Centrum Sociale Gezondheidszorg.

Inmiddels is er een volgende, sterk uitgebreide publicatie verschenen over euthanasie en wat daarmee samenhangt. Uitgeverij Christofoor heeft dit boek  in mei 2019 uitgebracht. De titel is: Het maakt uit hoe je sterft – visies op euthanasie. Verkrijgbaar bij elke boekhandel, op de website van Christofoor en bij bol.com.

Uw eigen ideeën en ervaringen over euthanasie zijn hieronder hartelijk welkom.

Wat is doodsangst eigenlijk
en hoe zou je daarmee kunnen omgaan?

Er is maar weinig dat je zeker weet in je leven, alles verandert voortdurend.

Alleen dat je op een dag zult sterven – dàt is zeker.
Een vooruitzicht dat velen angst inboezemt.
Die angst voor onze eigen dood stoppen we liever weg.
Het zal toch nog heel lang duren, denk je dan.

Zou je ook anders kunnen omgaan met de angst voor de dood? Is die angst te overwinnen?

We zien uw reactie graag tegemoet!

NIEUW BOEK: Het maakt uit hoe je sterft – visies op euthanasie

Sinds euthanasie in Nederland in 2002 binnen bepaalde grenzen wettelijk werd toegestaan, wordt het steeds meer geaccepteerd als een aanvaardbare en waardige manier om te sterven. Veel mensen willen dat deze zelfbeschikking over het levenseinde een ‘grondrecht’ wordt, en ongetwijfeld zal deze wens binnen afzienbare tijd steeds meer gemeengoed worden.
Maar dit werpt belangrijke vragen op, zoals: gaat het werkelijk om zelfbeschikking? En welke rol spelen drijfveren, zoals angst voor het lijden, afkeer van het verlies van waardigheid, het niet kunnen accepteren van afhankelijkheid, eenzaamheid, of het gevoel anderen tot last te zijn?

We kunnen ons realiseren dat je bij euthanasie je levensweg niet volbrengt. Wat kan de bijzondere betekenis zijn van een laatste levensfase, wat missen we als we ons leven voor ons natuurlijke stervensmoment beëindigen? Welke invloed heeft dat op de doorgang naar een ander bewustzijn dat zich na de dood ontvouwt?
Deze en andere vragen rondom levensbeëindiging worden in dit boek besproken vanuit uiteenlopende invalshoeken door auteurs die zich hier, in hun werk, vrijwel dagelijks mee bezig houden.

‘Het maakt uit hoe je sterft – visies op euthanasie’ bestaat uit 26 bijdragen van onder andere Jaap van de Weg, Anton Dekkers, Hans van Delden, Roel Amons, Steven Matthijsen, Luc Vandecasteele, Ingrid Deij, Jolien Wilmar, Michiel Marlet, Marianne de Nooij, Joost Röselaers, Madeleen Winkler, Heleen de Weger en Jan Pieter van der Steen.

216 pagina
Prijs €18,50
Uitgegeven bij Christofoor

Het boek is verkrijgbaar in de boekwinkels. Wilt u het per post ontvangen dan kunt u het bestellen door hier te klikken. U kunt het ook bestellen bij onder meer bol.com.

Opmerking: volgens de websites telt het boek 160 pagina’s. In werkelijkheid zijn het er 216.

 

Enkele citaten uit het boek:

“We zoeken naar een gezonde verhouding ten opzichte van sterven, doodgaan, pijn en lijden. Dat zoeken is goed. Als we het sterven als belangrijk proces behorende bij het leven kunnen omarmen, leren we misschien ook stil zijn, erbij blijven als het moeilijk wordt, hulp  vragen, geduld beoefenen, vertrouwen oefenen, met lege handen staan en vertrouwen op de waarde van onze aanwezigheid, zonder oordeel en met compassie.
Met of zonder euthanasie lijkt me de laatste levensfase dé kans om deze vermogens te leren, mits we dat proberen. Niet pas in de laatste minuut maar op de een of andere manier moeten we tijdens het leven leren sterven. Hoe kunnen we dat leren en het onze kinderen voorleven?”

“Dat euthanasie als mogelijkheid zijn intrede in ons bestaan heeft gedaan, maakt het uithouden van het lijden moeilijker. Ik hoop dat die keuzevrijheid ons uiteindelijk kracht op zal leveren, omdat we ondanks de mogelijkheid eruit te stappen, ook kunnen kiezen dat niet te doen.

Jolien Wilmar, biografisch schrijver

“Ik was verscheurd door de neiging om haar te helpen en tegemoet te komen aan haar zo vurig gevoelde wens, en aan de andere kant besefte ik dat haar leven meer is dan alleen haar beleving.

Is haar leven haar bezit? Mag zij dat beëindigen als zij niet meer verder wil? Op zo’n moment weet ik het niet. Wel weet ik dat zij mij een vraag stelde. Van patiënt tot dokter, van mens naar mens. Op het moment dat zij dat deed, ligt er iets tussen ons, iets waar ik verantwoordelijkheid voor voel en mij niet aan wil onttrekken. Voor mij is het onmogelijk om te zeggen dat ik principieel geen euthanasie verricht en dat ze maar naar een andere dokter of naar de Levenseindekliniek moet gaan. Hoe kan ik het loden gewicht van zo’n verzoek bij iemand anders op zijn schouders leggen?”

Roel Amons, huisarts

“Of lijden ondraaglijk is, zegt iets over het lijden, maar meer nog over degene die dat lijden meemaakt. Het is een mens die zijn lijden moet dragen. En hoe groter de draagkracht, hoe groter het vermogen te lijden. Hoe ontwikkel je een dergelijke draagkracht gedurende je leven?

We weten allemaal dat voor velen van ons de laatste fase van het leven niet alleen maar gemakkelijk zal zijn. De kans op ziekte en lijden is redelijk groot. Hoe bereid je je voor? Door te leren om te gaan met pijn, met tegenslag, en dat te zien als kansen die je hebt om draagkracht te ontwikkelen.”

Jaap van de Weg, arts voor psychosomatiek en ontwikkelingsvragen

 

 

Keuzes over behandeling bij ernstige ziekte

Als je van de dokter hoort dat je niet meer beter kunt worden, is dat een diep ingrijpend bericht.
Vaak kan er nog wel behandeld worden, om je leven te verlengen. Waar kies je dan voor: langer leven of kwaliteit van leven? Bijgaand filmpje laat ons meebeleven hoe mensen hier mee omgegaan zijn.

Bijna-doodervaring van een wetenschapper

Eben Alexander werd bekend door zijn boek ‘Proof of heaven’. Hij, een neurochirurg, was 7 dagen lang in een wereld waar hij allerlei ingrijpende ervaringen doormaakte. Een wereld die we allemaal zullen beleven als we overlijden. Daarvan is Eben Alexander zeker. Zijn visie op het leven is door zijn ervaring totaal veranderd.

Deze video is gepubliceerd op 12 april 2017

Het boek ‘Proof of heaven’ is vertaald in het Nederlands als ‘Na dit leven’.
Hier staat een korte introductie van het boek.



Fotos conferentie 2018

Het bestuur van Wederzijds is verheugd dat er zo veel belangstelling voor de conferentie over euthanasie was. Meer dan 300 mensen hebben op 6 oktober aandachtig naar de vier sprekers geluisterd. De muziek op de lier gaf gelegenheid het beluisterde te laten bezinken en met frisse aandacht te open te staan voor de volgende spreker. En wat een fijne plek was de Geertekerk voor ons allemaal. Binnenkort wordt een impressie van de conferentie op de website gezet. Enkele reacties op de conferentie vindt u nu al in onze najaarsnieuwsbrief.

We gaan door! Volgend voorjaar komt er bij uitgeverij Christofoor een boek uit ‘Het maakt uit hoe je sterft – visies op euthanasie’. In dit boek komt een grotere groep auteurs aan het woord over gezichtspunten op en ervaringen met euthanasie.

In gesprek met uitvaartondernemers

De uitvaartbranche heeft te maken met een toenemende dynamiek. De wensen van klanten lopen steeds meer uit elkaar en worden individueler. Meer en meer wil men een op de persoonlijke achtergrond gerichte uitvaartverzorging. Daarbij staat het scheppen van een menswaardige en spirituele stervenscultuur in de belangstelling. Hierin vervullen uitvaartondernemers een onmisbare rol. Vandaar dat zij regelmatig belangstelling tonen voor het gedachtegoed van Wederzijds.

Wij zien dat als een positieve ontwikkeling die we graag in onderling overleg willen ondersteunen.

Lijkt het u als ondernemer zinvol om eens met ons in gesprek te gaan om iets van elkaar op te steken? Neem dan contact met ons op. Wij gaan graag met u in gesprek over uw wensen en onze mogelijkheden.

 

Gesprekscafés

Wederzijds biedt gelegenheid om met elkaar in gesprek te gaan over leven en sterven. Wat komen we tegen bij het ouder worden, wat is dan belangrijk en hoe werken we daaraan, wat zijn onze verwachtingen van het stervensproces? De gesprekscafés staan open voor ieder die over leven en sterven van gedachten wil wisselen, ervaringen wil delen of gewoon komt om te luisteren naar anderen.

Binnen het ruime onderwerp ‘leven en sterven’ kunnen de deelnemers naar behoefte thema’s naar voren brengen die hun interesse hebben of waarover vragen leven. De sfeer is informeel, openheid en betrokkenheid bij elkaar kunnen leiden tot bijzondere en intense persoonlijke ervaringen. We kunnen elkaar steunen in het gaan van de eigen weg.

Er zijn gesprekscafés in Zeist, Zutphen, Emmen en in Driebergen. Meer informatie, data en locaties vindt u als u hier klikt.

We streven ernaar om het aantal gesprekscafés uit te breiden. Spreekt het idee van een gesprekscafé in uw eigen woonplaats u aan? Neem dan contact op met de secretaris van het bestuur via info@wederzijds-stervenscultuur.nl

Klankgroep

Wederzijds wordt mede gedragen door een kring van betrokkenen, de klankgroep. Enkele keren per jaar overlegt het bestuur met de klankgroep over het te voeren beleid, de te ondernemen activiteiten en over allerlei praktische kwesties die zich daarbij voordoen. Vaak komen leden van de klankgroep zelf met voorstellen voor (regionale) initiatieven.

Spreekt het u aan om deel te nemen aan de klankgroep? Maak dat dan kenbaar aan de secretaris van het bestuur via info@wederzijds-stervenscultuur.nl

Loslaten
Nelson Mandela

Om los te laten is liefde nodig.

Loslaten betekent niet dat het me niet meer uitmaakt,

het betekent dat ik het niet voor iemand anders kan oplossen of doen.

Loslaten betekent niet mijzelf afsluiten,

het is het besef dat ik de ander ruimte geef.

Loslaten is niet het onmogelijk maken,

maar het toestaan om te leren van menselijke consequenties.

Loslaten is machteloosheid toegeven,

hetgeen betekent dat het resultaat niet van mij afhankelijk is.

Loslaten is niet proberen om een ander te veranderen

of hem de schuld geven.

Het is het beste van mijzelf proberen te maken.

Loslaten is niet zorgen voor, maar geven om.

Loslaten is niet oordelen, maar de ander toestaan mens te zijn.

Loslaten betekent niet in het middelpunt staan en alles beheersen,

maar anderen toestaan hun eigen weg te gaan.

Loslaten betekent niet treiteren, schelden of ruzie maken,

maar zoeken naar eigen tekortkomingen en die verbeteren.

Loslaten is niet ontkennen, maar aanvaarden.

Loslaten betekent niet alles naar eigen hand zetten,

maar elke dag nemen zoals die komt

en er mezelf gelukkig mee prijzen.

Loslaten is niet iedereen bekritiseren en bedisselen,

maar proberen te worden wat ik droom te zijn.

Loslaten is niet spijt hebben van het verleden,

maar erdoor groeien en leven in het hier en nu.

Loslaten is minder vrezen en meer beminnen.

 

Tekst toegeschreven aan
Nelson Mandela

1 2 3 4 7