Loslaten
Nelson Mandela

Geplaatst in: gedichten, inspiratie | 0

Om los te laten is liefde nodig.

Loslaten betekent niet dat het me niet meer uitmaakt,

het betekent dat ik het niet voor iemand anders kan oplossen of doen.

Loslaten betekent niet mijzelf afsluiten,

het is het besef dat ik de ander ruimte geef.

Loslaten is niet het onmogelijk maken,

maar het toestaan om te leren van menselijke consequenties.

Loslaten is machteloosheid toegeven,

hetgeen betekent dat het resultaat niet van mij afhankelijk is.

Loslaten is niet proberen om een ander te veranderen

of hem de schuld geven.

Het is het beste van mijzelf proberen te maken.

Loslaten is niet zorgen voor, maar geven om.

Loslaten is niet oordelen, maar de ander toestaan mens te zijn.

Loslaten betekent niet in het middelpunt staan en alles beheersen,

maar anderen toestaan hun eigen weg te gaan.

Loslaten betekent niet treiteren, schelden of ruzie maken,

maar zoeken naar eigen tekortkomingen en die verbeteren.

Loslaten is niet ontkennen, maar aanvaarden.

Loslaten betekent niet alles naar eigen hand zetten,

maar elke dag nemen zoals die komt

en er mezelf gelukkig mee prijzen.

Loslaten is niet iedereen bekritiseren en bedisselen,

maar proberen te worden wat ik droom te zijn.

Loslaten is niet spijt hebben van het verleden,

maar erdoor groeien en leven in het hier en nu.

Loslaten is minder vrezen en meer beminnen.

 

Tekst toegeschreven aan
Nelson Mandela

hier en nu

Geplaatst in: gedichten, inspiratie | 0

de dood nodigt ons uit om

hier en nu te leven,

het mysterie van het leven

ten volle te genieten

 

Anselm Grün

onsterfelijk

Geplaatst in: gedichten, inspiratie | 0

Onsterfelijk aan het mensenwerk is
wat vanuit het hart, liefdevol,
voor de mensheid wordt gedacht, gevoeld en volbracht.

 

Rudolf Steiner

dankbaarheid als brug

Geplaatst in: gedichten, inspiratie | 0

Je kunt de gestorvenen die je dierbaar zijn

naderen in een stemming van rust,

niet onrustig of op jezelf gericht,

maar in de stemming van dankbaarheid dat ze hebben geleefd.

Dat lukt je het beste als je je momenten herinnert

waarin je op een rustige, vriendelijke, menselijke manier

met elkaar verbonden was.

 

Je grondstemming zou moeten zijn:

‘Ga jij rustig verder op je weg naar boven!

Ik sla me er hier wel doorheen.

Van mij uit mag er niets naar je toekomen dan liefde,

die je omhoog draagt op je weg naar het licht!

Mijn liefde voor jou moge een weldaad voor je zijn.

Ik wil je vertellen van al het goede wat ik heb beleefd,

van dat wat me vreugde geeft, van dat wat me vervult’.

 

Zulke liefde is als een lichte brug, die wij

naar de gestorvenen bouwen,

waarover wij naar hen kunnen komen

en zij naar ons.

 

 

Uit: Friedrich Rittelmeyer –‘Meditatie’

Beeld: Clem Stroeken –Zonder titel

1 2 3