brieven uit Westerbork

Geplaatst in: inspiratie | 0

“Wanneer wij uit de kampen, waar ter wereld dan ook, alleen onze lichamen zouden redden en niets meer dan dat, dan zal dat te weinig zijn. Het gaat er toch immers niet om, dàt men ten koste van alles zijn leven behoudt, maar hòè men het behoudt. Ik denk soms dat iedere nieuwe situatie, ten goede of ten kwade, het in zich draagt om de mens met nieuwe inzichten te kunnen verrijken. En wanneer wij de harde feiten, waarvoor wij onherroepelijk gesteld staan, aan het lot overlaten, wanneer we ze geen inzicht verlenen in onze hoofden en in onze harten, om ze daar te laten bezinken en te veranderen in factoren, waardoor wij zouden kunnen groeien en waaruit wij een zin zouden weten te winnen, dan zijn wij geen levensvatbare generatie.”

 

Etty Hillesum

Twee brieven uit Westerbork

Onverwachte troost

Geplaatst in: inspiratie | 0

Een paar jaar geleden bezocht ik de conferentie “Das Leben im Tode” in Dornach.  Ik wilde graag meedoen aan een werkgroep over het sterven van kinderen. Maar een soort bijgelovigheid weerhield mij ervan, omdat onze dochter net tweemaal een miskraam had gehad, de tweede keer van de helft van een tweeling. Ik was bang dat, als ik zou gaan, ik als het ware onheil zou afroepen over het kindje dat zij nog droeg. Toch ging ik en daar hoorde ik op een bepaald moment  tot mijn verrassing de groepsleidster zeggen, dat zij vaak meemaakte dat tijdens de zwangerschap één helft van een tweeling stierf, soms in zo’n vroeg stadium, dat de moeder het niet eens merkte. En dat zij gedurende de tijd van haar lange ervaring het beeld had gekregen, dat het kindje dat gestorven was alleen een soort geboortehulp was geweest voor het kindje dat nu geboren kon worden en het zonder die ander niet had gered. Het kindje dat zich had teruggetrokken, kon zich nu voorbereiden op zijn eigen volgende incarnatie.
Ik was getroffen, niet alleen om de troost die van die gedachte uitgaat, maar om het bijzondere perspectief dat kan verschijnen, wanneer je ook achter de uiterlijke feiten kunt kijken. Het voelde alsof ik naar deze groep geleid was.

bewustzijn

Geplaatst in: gedichten, inspiratie | 0

In het aardse

dwalen wij allen in duisternis

en zijn vele dingen ons verborgen,

 

maar in ons binnenste

dragen wij het lichtende bewustzijn

van ons verband met het hemelleven,

waarin al onze gedachten

en gevoelens wortelen.

 

 

F.M.Dostojevsky

kiem tot nieuw leven

Geplaatst in: gedichten, inspiratie | 0

Alles wat er leeft in het al, leeft alleen doordat het in zichzelf de kiem tot nieuw leven schept.

En de ziel geeft zich alleen over aan het ouder worden en de dood

om onsterfelijk te rijpen voor steeds nieuwe levens.

 

 

Rudolf Steiner, Berlijn 1912

Mieke Fielmich, beeld bij de 11e weekspreuk van Rudolf Steiner

Verbinding

Het was één dag voordat mijn vader stierf. Ik zat bij uitzondering even alleen bij hem, toen hij verzuchtte dat het zo moeilijk was.  ”Wàt is er zo moeilijk pap”, vroeg ik?  Zijn antwoord: de verbinding,.. de verbinding… ik wist niet dat ik die zelf moest makentenminste zo lijkt het heb steeds gedacht dat er hulp zou zijnof is dat ook zo?

Het zijn de laatste zinnen die hij uitgesproken heeft. Ik heb zijn hand genomen en gezegd dat die hulp er zéker was!

1 2 3 4 5 6