twee kanten van de dood

Geplaatst in: gedichten, inspiratie | 0

De dood is verschrikkelijk,

tenminste, hij kan de mens schrik aanjagen

zolang hij in zijn lichaam is.

 

Maar als de mens

door de poort van de dood

is heengegaan en terugkijkt naar de dood,

dan is de dood de mooiste ervaring

die er maar mogelijk is in de menselijke kosmos.

 

Want dit terugkijken

naar het betreden van de geestelijke wereld

door de dood heen

is het wonderbaarlijkste, het mooiste,

meest grootse, heerlijkste,

waarnaar de overledene maar kan terugkijken

in de tijd tussen dood en nieuwe geboorte.

 

Geen mens op aarde

kan zich zijn geboorte herinneren,

maar de dood staat altijd direct voor de ziel

die door de poort van de dood is gegaan,

vanaf het moment waarop het bewustzijn opduikt.

 

Het moment van de dood is steeds voorhanden,

als het mooiste,

dat de ziel opwekt binnen de geestelijke wereld.

 

Rudolf Steiner, uit GA 157

Schilderij van Mieke Fielmich
bij de tweede weekspreuk van Rudolf Steiner