Bruggen tussen leven en dood

 

Wat gebeurt er met de ziel van iemand na zijn dood? Kan er contact met de overledene zijn? Hoe weten en beoefenen we dat? Voor de antroposofisch georiënteerde psycholoog Iris Paxino zijn dit geen vragen meer. Zij beschrijft niet alleen, in talrijke bijzonderheden, de sferen waar de ziel na de dood doorheen gaat, maar vertelt ook aangrijpende ‘na-de-dood-ervaringen’ van dierbare overledenen met wie zij contact heeft kunnen leggen.

Nadat zij in haar boek het stervensproces, het ogenblik van de dood en de moeilijkheden op de drempelovergang heeft beschreven, leidt ze ons de periode in, die we direct na de dood doorbrengen in de etherwereld. Zij doet dit door ervaringen van anderen in de etherwereld weer te geven en door levendige beschrijvingen, zoals deze van de ‘terugblik op het eigen leven’: “De totale indruk van het eigen leven die je als toeschouwer en tegelijk als acteur beleeft en waardoor je direct de betekenis van de eigen daden en bedoelingen waarneemt, geeft iedereen die dit meemaakt een verbijsterend diep inzicht. De overledene ziet zich hier geconfronteerd met alle facetten van het leven dat achter hem ligt, waarin niets vergoelijkt of vervalst is. Alle illusie en versluiering, alle maskeringen en onoprechtheid vallen weg, zonder mitsen en maren. Het onderscheiden tussen ‘goed’ en ‘verkeerd’ voltrekt zich niet door een van buitenaf gegeven oordeel, je beleeft en beoordeelt zelf de gebeurtenissen van je leven. Het mooie en het goede wordt beleefd als lichtvolle vreugde, het kwade wordt als een bedrukkende, beschamende of beangstigende last gevoeld.”

De doorgang van de ziel van de etherwereld naar de astrale wereld kan door allerlei factoren belemmerd worden. Van bijzondere kwaliteit is het hoofdstuk ‘Gefangen zwischen den Welten’ waarin Iris Paxino deze overgang beschrijft. Zo gaat zij onder meer in op de inname van bewustzijn-veranderende medicatie, verslavingen, chemotherapie, nabestaanden die de overledene ‘vasthouden’, materialistische en atheïstische overtuigingen, angst voor de dood en zelfmoord. Het hoofdstuk over de ontmoeting met het wezen van Christus sluit hierop aan. Deze ontmoeting biedt ook de bedding voor de doorgang door de astrale wereld en het devachan, waaraan meerdere hoofdstukken zijn gewijd. Het boek sluit af met teksten over het leren waarnemen van overledenen en de scholingsweg die men daartoe kan volgen. Brücken zwischen Leben und Tod is een boek dat eraan kan bijdragen dat de wereld van de overledenen voor meer mensen kenbaar en beleefbaar wordt.

De Nederlandse uitgave, verzorgd door Christofoor, zal in november verschijnen.

 

2 Responses

  1. H.A. Honders
    | Beantwoorden

    Elisabeth Kübler-Ross heeft veel veldonderzoek gedaan naar de belevenissen van kinderen en mensen rondom het sterven, bijna doodervaringen en de invloed daarvan op de ziel van de teruggekeerde mensen.
    Opmerkelijk zijn de overeenkomsten met de helderziende beschrijvingen van Rudolf Steiner. Ik vraag me dan ook af of deze gegevens onafhankelijk van elkaar zijn tot stand gekomen.
    Ook vraag ik me af of dit boek van Iris Paximo geen parallel boekje is van die van de Zwitserse psychiater Kübler Ross.

    • Ingrid Deij
      | Beantwoorden

      Beste Meneer of Mevrouw Honders,
      Vroeger heb ik veel gelezen van Kübler-Ross en ken ook het boek van Iris Paxino. Er is een flink verschil tussen beide auteurs. Eén ervan is dat Iris Paxino zelf over de grens kan waarnemen en contact kan leggen met gestorvenen. Vanuit die ontwikkelde helderziendheid kan zij veel vertellen over wat zij zelf in deze tijd waarneemt. Dat maakt haar publicatie zo uniek. Het is de moeite waard om dit nieuwe boek te lezen. Het oorspronkelijk Duitse boek is nu al in een 7e druk verschenen, er is een grote vraag naar.
      met een vriendelijke groet, Ingrid Deij

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Captcha loading...