NIEUW BOEK: Het maakt uit hoe je sterft – visies op euthanasie

Sinds euthanasie in Nederland in 2002 binnen bepaalde grenzen wettelijk werd toegestaan, wordt het steeds meer geaccepteerd als een aanvaardbare en waardige manier om te sterven. Veel mensen willen dat deze zelfbeschikking over het levenseinde een ‘grondrecht’ wordt, en ongetwijfeld zal deze wens binnen afzienbare tijd steeds meer gemeengoed worden.
Maar dit werpt belangrijke vragen op, zoals: gaat het werkelijk om zelfbeschikking? En welke rol spelen drijfveren, zoals angst voor het lijden, afkeer van het verlies van waardigheid, het niet kunnen accepteren van afhankelijkheid, eenzaamheid, of het gevoel anderen tot last te zijn?

We kunnen ons realiseren dat je bij euthanasie je levensweg niet volbrengt. Wat kan de bijzondere betekenis zijn van een laatste levensfase, wat missen we als we ons leven voor ons natuurlijke stervensmoment beëindigen? Welke invloed heeft dat op de doorgang naar een ander bewustzijn dat zich na de dood ontvouwt?
Deze en andere vragen rondom levensbeëindiging worden in dit boek besproken vanuit uiteenlopende invalshoeken door auteurs die zich hier, in hun werk, vrijwel dagelijks mee bezig houden.

‘Het maakt uit hoe je sterft – visies op euthanasie’ bestaat uit 26 bijdragen van onder andere Jaap van de Weg, Anton Dekkers, Hans van Delden, Roel Amons, Steven Matthijsen, Luc Vandecasteele, Ingrid Deij, Jolien Wilmar, Michiel Marlet, Marianne de Nooij, Joost Röselaers, Madeleen Winkler, Heleen de Weger en Jan Pieter van der Steen.

216 pagina
Prijs €18,50
Uitgegeven bij Christofoor

Het boek is verkrijgbaar in de boekwinkels. Wilt u het per post ontvangen dan kunt u het bestellen door hier te klikken. U kunt het ook bestellen bij onder meer bol.com.

Opmerking: volgens de websites telt het boek 160 pagina’s. In werkelijkheid zijn het er 216.

 

Enkele citaten uit het boek:

“We zoeken naar een gezonde verhouding ten opzichte van sterven, doodgaan, pijn en lijden. Dat zoeken is goed. Als we het sterven als belangrijk proces behorende bij het leven kunnen omarmen, leren we misschien ook stil zijn, erbij blijven als het moeilijk wordt, hulp  vragen, geduld beoefenen, vertrouwen oefenen, met lege handen staan en vertrouwen op de waarde van onze aanwezigheid, zonder oordeel en met compassie.
Met of zonder euthanasie lijkt me de laatste levensfase dé kans om deze vermogens te leren, mits we dat proberen. Niet pas in de laatste minuut maar op de een of andere manier moeten we tijdens het leven leren sterven. Hoe kunnen we dat leren en het onze kinderen voorleven?”

“Dat euthanasie als mogelijkheid zijn intrede in ons bestaan heeft gedaan, maakt het uithouden van het lijden moeilijker. Ik hoop dat die keuzevrijheid ons uiteindelijk kracht op zal leveren, omdat we ondanks de mogelijkheid eruit te stappen, ook kunnen kiezen dat niet te doen.

Jolien Wilmar, biografisch schrijver

“Ik was verscheurd door de neiging om haar te helpen en tegemoet te komen aan haar zo vurig gevoelde wens, en aan de andere kant besefte ik dat haar leven meer is dan alleen haar beleving.

Is haar leven haar bezit? Mag zij dat beëindigen als zij niet meer verder wil? Op zo’n moment weet ik het niet. Wel weet ik dat zij mij een vraag stelde. Van patiënt tot dokter, van mens naar mens. Op het moment dat zij dat deed, ligt er iets tussen ons, iets waar ik verantwoordelijkheid voor voel en mij niet aan wil onttrekken. Voor mij is het onmogelijk om te zeggen dat ik principieel geen euthanasie verricht en dat ze maar naar een andere dokter of naar de Levenseindekliniek moet gaan. Hoe kan ik het loden gewicht van zo’n verzoek bij iemand anders op zijn schouders leggen?”

Roel Amons, huisarts

“Of lijden ondraaglijk is, zegt iets over het lijden, maar meer nog over degene die dat lijden meemaakt. Het is een mens die zijn lijden moet dragen. En hoe groter de draagkracht, hoe groter het vermogen te lijden. Hoe ontwikkel je een dergelijke draagkracht gedurende je leven?

We weten allemaal dat voor velen van ons de laatste fase van het leven niet alleen maar gemakkelijk zal zijn. De kans op ziekte en lijden is redelijk groot. Hoe bereid je je voor? Door te leren om te gaan met pijn, met tegenslag, en dat te zien als kansen die je hebt om draagkracht te ontwikkelen.”

Jaap van de Weg, arts voor psychosomatiek en ontwikkelingsvragen

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Captcha loading...